Eğer bir gün kendimi sevecek olursam, çekip beni kolumdan de ki: "Çirkinim sanırken sen, aslında en çok da kendini sevmediğin için güzeldin.. Şimdi bu güzelliği geride bırakıp gitme.."
Kim diyecek bunu? Kim getirecek bu kelimeleri arka arkaya ve mahiyetine de tam manada vakıf olarak? Kime ithafen kelimeler damlatıyorum yine karmaşık düşüncelerim, dalgalı hislerim deryasından? Muhatabım kim? Kim beni yanlış bir yola girmek üzereyken ve hatta her girme teşebbüsümde kolumdan çekip döndürecek olan?.. O kadar güvendiğim ama güvenirken zerre şüphe etmediğim ve bu güvenimde benim yüzümü kara çıkarmayacak ve hatta her geçen zaman güvenini perçinleyecek olan kim? Kim bu kim olduğunu bilmediğim halde boşluğuyla sersem olup dalgalanıp durduğum? Kim?..
Ya da 'Kim?' diye sorarken aslında ne kadar da iyimserim.. Asıl, var mı ki böyle birisi?..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder