odtü'de sonbaharın çok ama çok güzel olduğu günlerdeyim. odtü'de sonbahar bu yıl mı çok güzel yoksa bu yıl burada son yılım olduğu için mi bana öyle geliyor diye düşünüp cevabını bulamadığım günlerdeyim. sağanak, ılık bir yağmurda gocunmadan sırılsıklam ıslanmak gibi bir ütopyam varken ben, aniden yağmura yakalandığımda neredeyse şikayet ettiğim günlerdeyim. ama sonra, tam istediğim şartlarda olmasa da bir şekilde bir hayalimin gerçekleşmiş olduğunu farkedip aniden mutlu olduğum günlerdeyim. uzun zaman sonra, küçük şeylerle dahi olsa mutlu olmayı başardığımda şaşırdığım günlerdeyim. bu şaşırmama da içten içe kızdığım günlerdeyim. sonuç olarak şu hüzün mevsimi sonbaharda, güneş ışıklarının yeryüzüne en kısa süre vurduğu günlerde,yağmurla birlikte yere düşüşleri hızlanan sarı yapraklarla, mutlu olunabiliyormuş bunu gördüm, mutlu oldum ve şaşırmadım da bu sefer. işte öyle.
:) --> mutluluk simileysi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder